Gebrekkige preventie verhoogt stressverzuim bij vrouwen
Gebrekkige afstemming van werk- en privébelasting is de voornaamste verklaring voor het feit dat vrouwen 2 keer zoveel door stress verzuimen als mannen. Deze conclusie trekken ArboNed en HumanCapitalCare op basis van een analyse van eigen verzuimcijfers. De arbodiensten roepen werkgevers op meer aandacht te besteden aan verschillen in belasting en belastbaarheid als gevolg van sekse, levensfase en sociale conventies.
De verzuimcijfers wijzen volgens de 2 arbodiensten op een blinde vlek bij werkgevers op het gebied van werk- en privébelasting, sociale rol- en taakverdelingen en hormonale schommelingen. De arbodienstverleners signaleren dat verzuim door stress vooral veel voorkomt bij vrouwen tussen de 25 en 45 jaar. Omdat dit de levensfase is waarin vrouwen zwanger worden en bevallen, komen werk, zorg, persoonlijke ontwikkeling en hormonale factoren samen. Daarnaast speelt een rol dat vrouwen de laatste decennia meer zijn gaan werken, maar de verdeling van werk- en zorgtaken tussen de seksen nauwelijks is veranderd.
Aandeel stressgerelateerd verzuim is sterk gestegen
Verzuim door stressklachten nam de afgelopen 5 jaar flink toe, maar die ontwikkeling komt pas scherp in beeld bij een nadere analyse van de algemene verzuimpercentages. Zo steeg het totale ziekteverzuim bij de 2 arbodiensten van 4,7% in 2024 naar 4,8% in 2025, op het eerste gezicht een bescheiden toename. Achter deze ontwikkeling schuilt echter een sterke groei van het aandeel verzuim door stressklachten. Dit nam in dezelfde periode toe met 8%, en over de afgelopen 5 jaar zelfs met 43%. Hierbij speelt ook een grote rol dat uitval door stressklachten doorgaans lang duurt: gemiddeld wel 8 tot 10 maanden. Alles bij elkaar is inmiddels 1 op de 4 verzuimdagen aan stress gerelateerd. Deze ontwikkeling onderstreept de noodzaak om via verbetering van de preventie grip op het fenomeen te krijgen.
Hoge verzuim vrouwen illustreert gebreken huidige aanpak
Het hoge stressgerelateerde verzuim onder vrouwen tussen de 25 en 45 jaar illustreert de gebreken van de veelvoorkomende one size fits all aanpak op het gebied van belastbaarheid. Het is in de eerste plaats zaak onderscheid te maken tussen mannen en vrouwen. Daarnaast is aandacht nodig voor verschillende levensfasen en de hormonale schommelingen en variërende zorgbelasting die deze voor vrouwen met zich meebrengen. Ten derde is het niet voldoende om alleen te kijken naar de belasting die van het werk uitgaat, omdat ook die in de privésfeer gewicht in de schaal legt. Het is het samenspel tussen al deze factoren dat ervoor zorgt dat vrouwen een groter risico lopen. Met als complicerende factor dat mogelijke klachten door privébelasting en hormonale schommelingen in veel organisaties nog te weinig onderkend, gemeld en besproken worden.
Meer weten?
